İşte Tuncel Kurtiz şiirleri

 tuncel-kurtiz-

Merhaba degerli kullanıcılarımız sizlere güzel paylaşımlarımızı gerçekleştiriyoruz bugun malesef biraz hüzün doldu yüregimiz evimizden yuvamızdan bir yakınımızı kaybetmiş kadar uzulduk ne çok sevenı varmış Tuncel Kurtizi bu ğün acı gunumuz bugun büyük kaybımız var onun geride bıraktıklariyla onu anacagımız aşikar yeri dolmayacak bir sanatcı daha göçüp gitti mekanın cennet olsun usta. 27 Eylül 2013

Tuncel Kurtiz şiirleri

 
 Zaman, can çekişirken,
 Akrep yelkovan, arasında;
 Bir adım öteye gidemezken geceden,
 Ay, ışığını çekerken sinesine,
 Yıldızlar çekilirken kuytu karanlıklara,
 Hüzün, bakır bir çaydanlıkta demleniyordu,
 Ve ben, son sigaramdaki dumanları da hapsediyordum içime,
 Saat on ikiyi beş geçiyordu.

 Ekmek bıçağında dilimleniyordu ömrüm;
 Masum, yalınayak çocukluğum;
 Umudun kıyısından geçmeyen gençliğim,
 Ulu orta seriliyordu, harami sofrasına,
 Düş bahçelerim yağmalanıyordu,
 Herkes payına düşeni alıp giderken.
 Bütün kimsesizliğimle,
 Bütün çaresizliğimle,
 Bütün çıplaklığımla, kalıyordum karanlığın koynunda;
 Üşüyordum,
 Tepeden tırnağa buz kesiyordu yalnızlık.
 Saat on ikiyi beş geçiyordu.

 Dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;
 Gün ağarıyordu saçlarıma,
 Tel tel,
 Raylarımdan çıkıyordum,
 Vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,
 Savruluyordum,
 Bir cinayete kurban gidiyordum,
 Kaza süsü verilmiş,
 Faili meçhul bir ölüm biçiyordu terzi masasında,
 Bir tabuta çivileniyordum.
 Saat on ikiyi beş geçiyordu.

Tuncel Kurtiz tut yüreğimden ustam şiiri

 Ustam!
 Aklım firarda.
 Gözbebeklerimde müebbet hüzün,
 Dilimde ay kesiği bir yara,
 Düşüm kırık dökük,
 Umudumun boynu bükük,
 Bir öksüzün omuzlarında sükut.
 Yüreğim sana emanet sıkı tut.
 Tut ki; kancık pusulara düşmesin.
 Bir hain kurşunu gelip deşmesin…

 Ustam!
 Ne zaman o senin bildiğin zaman,
 Ne sevda gördüğün masallardaki.
 Eskiden,
 Halı tezgahında dokunurdu aşklar,
 Nakış nakış, körpe kız ellerinde.
 Mendillere yazılırdı isimler,
 Yüreklere kazılırdı gizlice.
 Sevdalılar asil ve de yürekli
 Sevdalar, kavgalar iki kişilik.
 Oysa şimdi;
 Çorak gönüllere ekiliyor sevdalar seher vakitlerinde.
 Meşru sevdalardan,
 Gayrı meşru acılar doğuyor kundaklara,
 Günahkar gecelerden…

 Beni herkes sevdaya asi sanır,
 Oysa aşk, beni nerde görse tanır,
 Hasret tanır,
 Zulüm tanır,
 Ölüm tanır,
 Yüzüm yüzümden utanır….

Yorgunum ustam;
 Ne katıksız somun isterim senden,
 Ne bir tas su,
 Ne taş yastıkta bir gece uykusu.
 Var gücünle asıl sükunetime,
 Çığlığım kopsun,
 Uzat ellerini güneşe dokun,
 Uyandır uykusundan,
 Tut yüreğimden ustam tut,
 Tut beni, sür güne…

Tuncel Kurtiz’in son yazdığı şiiri

 Gömdüm hepsini geliyorum
 İnsan yaşıyorken özgürdür
 Yaklaştım iyice geliyorum
 Her insan biraz ölüdür
 Biz de biraz ölüyüz
 Ölüler ki bir gün gömülür
 İçimizdeki ölüler
 Dışımızdaki ölüler
 İnsan yaşıyorken özgürdür
 İnsan yaşıyorken özgürdür
 İnsan yaşıyorken özgürdür